Όσο η Ελλάδα συνεχίζει να βυθίζεται στη μιζέρια και την ανευθυνότητα, τόσο πιο επίκαιρο γίνεται το μήνυμα που βγαίνει από τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ της χώρας και ζητά την αλλαγή. Πέρσι το Φλεβάρη, μιλήσαμε για «αλλαγή νοοτροπίας» και για ανάγκη ο καθένας μας να αναλάβει τις ευθύνες του για το που θέλει να οδηγηθεί η εκπαίδευση και η χώρα. Ένα χρόνο μετά η Πατρίδα μας βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση γιατί μία ολόκληρη γενιά ανθρώπων που έμαθε να ζει για τον εαυτό της και όχι για την Ελλάδα, συνεχίζει να παρασιτεί εις βάρος της χώρας.

Ως νέοι άνθρωποι όμως, είναι καιρός να τους στείλουμε στο περιθώριο.

Είναι καιρός να πούμε το μεγαλύτερο ΟΧΙ σ’αυτούς που έμαθαν να θεωρούν το ελληνικό Κράτος κτήμα τους και να υπονομεύουν κάθε ευκαιρία για ανάπτυξη. Οι ίδιες λογικές εδώ και 30 χρόνια λειτουργώντας μικροπολιτικά στέρησαν από τους Έλληνες μερικές από τις μεγαλύτερες ευκαιρίες, μα πάνω από όλα γαλούχησαν ολόκληρες γενιές με τη νοοτροπία του βολέματος και της υποταγής.

Ως ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, από την πρώτη στιγμή που τέθηκε ζήτημα για αλλαγές στην ανώτατη εκπαίδευση, κινηθήκαμε έχοντας ως γνώμονα μόνο δύο λέξεις. Υπεύθυνη στάση. Σ’ αυτή τη λογική καταθέσαμε στην πανεπιστημιακή κοινότητα ένα σύνολο τεκμηριωμένων και ρεαλιστικών προτάσεων προκειμένου να μπορέσουν τα ελληνικά Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ να βγουν από το αδιέξοδο. Παρ’ όλα αυτά, χωρίς κανένα διάλογο με τη φοιτητική κοινότητα, υπερψηφίστηκε από τη Βουλή ένας νέος νόμος – πλαίσιο που δε λύνει κανένα από τα γνωστά προβλήματα των ιδρυμάτων. Αντίθετα, επιβάλλει τη φίμωση της φωνής των φοιτητών στα όργανα διοίκησης για τα φοιτητικά και μόνο ζητήματα, καθώς σήμερα με το νέο νομοσχέδιο οι εκπρόσωποι τους δε θα συμμετέχουν στη συζήτηση θεμάτων που αφορούν τους ίδιους.